Kannibalisme en komkommernaaktslakken
06/08/2016 - Boulevard Vandaag

In de bijbel komt eten 2936 en drinken 191 keer voor. Verder duiken 156 messen en één vork op. Alleen lepels ontbreken. Is het een vermomd kookboek? Wie het verrukkelijke Piknik Horrifik van Laika bezoekt, zal dat niet langer betwijfelen.

Welkom bij Paradise Incorporated!, tettert een man in zijn megafoon. Gids of God? Hij laat het wijselijk in het midden. Eén zekerheid: zijn lusthof is idyllisch. Lapjes gras, vogelgeluiden, een vijver met fontein. De leidsman hoeft dit paradijs niet in zijn eentje te bestieren. Hij heeft helpers. Wel vijftien. Ze placeren de bezoekers, dissen verhalen en curieuze gerechten op, lopen gewillig rondjes in een levenscarrousel. Karma!

In hun Hof van Eden staan vreemde constructies, ogenschijnlijk zonder samenhang. Maar onderschat de schepping van Laika niet: in het universum van dit Antwerpse gezelschap is niets toeval. Zo blijken de Tinguely-achtige bouwsels een fascinerende keten van machines te vormen. Enerzijds laten ze zien hoe natuur in voedsel verandert – smakelijk planten, eetbare klei uit de Ardennen, worst waar zelfs de meest fundamentalistische veganist euforisch van raakt. Anderzijds verhult Piknik Horrifik niet hoe wankel geluk is.

Incident

Veelzeggend is de bedrijfskleding van Paradise Incorporated. De medewerkers, die plastic handschoenen dragen, zijn in tuinpakken gestoken: een bloemetjesen-bijtjes-landschap voor eeuwig onheil behoeden, is hard werken. Dat blijkt. Als medewerkers na een akelig incident in opstand komen tegen de gids alias God, brult de leider in zijn megafoon. Het lijkt een wegkwijnend dialect uit Catalaanse bergdorpen. Maar het kan ook Tsjetsjeens met een mond vol modder zijn. Niemand verstaat de spraakverwarde machthebber. Tierend is hij in zijn eigen Toren van Babel veranderd.

Als de rust eindelijk in het paradijs terugkeert, klinkt dat door in de muziek. Na de potpourri van Hitchcock-klanken, draaimolenwalsjes en riddermuziek is het tijd voor easy listening. Een jazzy huppeltje, een pianoriedel: beter voor de spijsvertering. Aan de grazige tafels smullen de bezoekers van de dis, het ongewone landschap en elkaars reacties. Tegen de tijd dat het toetje op tafel komt, zijn de eters met elkaar verbonden in het geheim van Laika: een smakelijke mix van absurdisme, slapstick en culinaire curiosa.

Zo is het goed, ziet de tevreden paradijsbezoeker. De zon zakt langzaam achter de Heinekenfabriek, een waterhoentje klautert op de landtong. Voor zijn leven hoeft dat dier niet te vrezen: Piknik Horrifik biedt louter vegetarische kost, al lijkt dat ene worstje – ach, proeft u zelf. Het allermooiste: dankzij Laika lijkt de rafelige Industriehaven tijdelijk op een maagdarmkanaal. Een grote vooruitgang.