Sociaal-artistiek buurtfestival Blok-Bloc van start tussen woontorens
“We kijken nu met andere ogen naar onze buurt”
16/04/2018 - Ilse Prinsen - Gazet van Antwerpen

Het buurtfestival Blok-Bloc is dit weekend van start gegaan tussen de woontorens op Linkeroever. Sfeer was er overduidelijk. De kleurrijke buurt maakte er kennis met een al even multicultureel aanbod aan theater, dans, muziek en kinderanimatie. De komende weekends strijkt Blok-Bloc ook neer op het Kiel en de Luchtbal.

Het desolate Europark met zijn hoge flatgebouwen is doorgaans niet meteen een bestemming voor weekenduitstapjes. Maar Blok-Bloc krikte het bruisgehalte van de buurt stevig op. Jong en oud, alle kleuren en culturen dompelden zich onder in een ongedwongen sfeertje vol theater, dans, muziek en kinderanimatie. De draaimolen van FroeFroe, met figuren uit de schilderijen van Jeroen Bosch, draaide non-stop rondjes. Met vrolijke kindergezichtjes tot gevolg.

Een groot contrast met deze uitbundigheid vormde het theateraanbod. Zo maakte het Delivery theatre van Mokhallad Rasem het publiek in de bibliotheek ijzingwekkend stil, met zijn getekende verhalen over tragedies in vaderland Irak. Migratie, oorlog. Thema’s die niet voor niks in deze multiculturele wijk werden gekozen.

Maar er was niet alleen theater voor de buurt, ook door de buurt. Zo verbeeldden in het stuk Blue Monday, te zien in het lyceum, jongeren hun poging om van het leven iets te maken. Onder hen Adile Emirov (16), Suzanella Tomamba (16) en Amy Commissaris (17) van Linkeroever. “De reacties van het publiek zijn geweldig, al dansten, zongen of acteerden we nooit eerder op een podium”, glunderen zij. “Spelen in onze eigen omgeving maakt het extra speciaal. Nooit bekijken we onze sporthal nog met dezelfde ogen.”

Duistere parkeergarage

Jonge kinderen van Linkeroever werkten dan weer mee aan de voorstelling Swing. Een duistere parkeergarage is daarbij een bevreemdend en wat griezelig decor vol gemaskerde figuren met schommels als attributen. De 11-jarige Wassim Yacoubi was een van de acteurs. “Fantastisch. Ik speelde clown, zong opera, danste. Later wil ik dat graag professioneel doen.”

Een heleboel kinderen uit de wijk nam ook deel aan de workshops van Oogst en Gezusters Hirngespinst. “Wij repareren de wereld”, legt Sofie-Joan Wouters het originele concept uit. “Eerst maken de kinderen zelf soep en later vullen ze hun lege soepblik met gedachten en dromen over de toekomst. We krijgen pakkende antwoorden. Zo schreef een jongetje: ik hoop dat er geen oorlog meer is en mensen samenleven.”

Daar is weer het thema oorlog. Dat komt ook terug in een gedicht dat Ihsan Yunis Moho, inwoner van Linkeroever met Irakese roots, schreef voor Radio Babel, een project van stadsdichter Maud Vanhauwaert. “Het beschrijft de liefde voor mijn vaderland, voor de mensen die in de oorlog zijn gestorven.”

Het laagdrempelige festival slaagde erin om mensen die anders nooit naar theater gaan kijken, over de streep te trekken. Al bleven velen ook gewoon in het lentezonnetje keuvelen. “Wij wilden wel een voorstelling meepikken, maar het is hier te gezellig”, aldus buurtbewoners Nadia, Louisa, Tarik en Elke.

Appartementen

“De uiterst diverse mensen die wel komen kijken, zijn anders wel helemaal mee. Het eten bij ons stuk brengt hen spontaan aan de babbel en onze humor is universeel”, merkt acteur Alain Rinckhout, die met het gezelschap Laika speelt in het stuk Cantina. “Wie anders niet in deze wijken komt, krijgt er zo een ander beeld van. Kijk hoe gezellig en levendig Linkeroever is”, voegt zijn medespeelster Elise Vandoninck toe. Voorstellingen in de appartementen van de wolkenkrabbers, zoals de circusact Fille de Porcelaine en de intieme dansworkshop Bewogen in het dakappartement van het Chicagoblok, trokken een meer typisch cultuurminnend publiek aan. Sommige drempels zijn ook figuurlijk nog hoog. Dat beseft ook Veerle Janssens van Laika. “Maar we zijn zeker tevreden met de opkomst bij deze herstart van Blok-Bloc, na vijf jaar pauze.”